Ég er með nýja hugmynd.

Stundum þegar ég er að skrifa skilaboð til vinar míns eða tengiliðar, ef það hefur ekki mjög persónulegar upplýsingar í því, ætla ég að senda það hér sem færslu svo ég geti fylgst með málfræðilegum leiðréttingum.

Ég skrifaði þessi til að senda í Sara vinkona mín. Hún er fæddur og uppalin á Íslands, en núna býr hún á Noreg. Tímamunurinn frá Noregur til þar sem ég bý er níu klukkustundir svo stundum getur verið erfitt að samræma tíma til að spjalla þegar við erum bæði til taks.

Ég er hlæjandi vegna þess að skýringin á þessu er lengri en skilaboðin sem ég sendi Söru.

Ég sendi hún hana:  (remembered I needed to decline the pronoun to match the verb)

"Ertu upptekin á morgun?  ef nei, viltu spjalla á FB-myndband? klukkan er nokkrar mínútur áður miðnætt hérna og ég er að fara á rúm núna, en ég vona að ég get að sofa án of mikið vandkvæði - ég svaf mikið á degi í dag vegna róandi frá skurðaðgerð minni í morgun. Ég þarf ekki að vinna á morgun svo ég er til taks allan daginn. :)"

frídagar

 Dagurinn í dag, og í gær, hef verið nálega frídagar hjá mér.  það eru framkvæmdir nálægt vinnustaðnum mínum, og það var nauðsynlegt að slökkva á vatninu á svæðinu.  Ég er tæknilega "að vinna heima", en ég er móttökustjóri, og ég get ekki svarað símum að heiman. Svo ég fylgist bara með tölvupóstinum mínum og það er allt. Soldið leiðinlegt.

Í gær var afmælisdaginn fyrir maðurinn minn.  Hann er 46 ára núna. Í dag er afmælisdaginn afi minn.  Hann er 95 ára núna!  Það er mjög frábær!  

svo spennt!

Ég er svo spennt!  Maðurinn minn var á vinnuferð fyrir þríu víkur og er hann kominn heim í dag!  Ég saknaði honum mikið.  Ég er mjög viss að hundunum okkur söknuðu honum líka. Þeir verða mjög brjálaður þegar þeir sjá hann seinna.  

Núna vonandi ég að hann mun hafa nokkrar dagur frí áður hann hefur fara á vinnuni aftur. Og vonandi ég líka að hann mun vinna nálægt á heima þegar hann fer aftur á vinnunni.  

Ég skrifaði þessi án orðabók, að áskorun mig sjálfur.  Núna spyr ég Robert vinur minn að lesa yfir skrif mín til að sjá hvernig ég gekk.