Velkomin í dagbókina mína

 Ég heiti Karla, en ég vil frekar heita Rúna.  Það er nafnið mitt á nokkrum stöðum... SCAið, í íslenskutímanum mínum, svo þú getur kallað mig Rúnu.

 Ég er nemi í hlutastarfi á Háskólanum í Manitoba, í Winnipeg, Manítóba, Kanada, í deild íslenskrar túngu og bókmennta. En, ég bý ekki í Winnipeg.  Ég bý í norðaustur-Bresku-Kólumbiú.  Ég var mjög heppin að vegna Covid-19 var öllum háskólanámskeiðum breytt í netform fyrir skólaárið 2020/2021. Eg var líka heppin að ég fékk skólaspjöldin mitt frá báðum háskólunum mínum fyrir lokafrestinn.

Þegar skólinn byrjaði í september 2020 var ég búin að læra íslensku í tvö ár upp á eigin spýtur. Þess vegna var næstum allt efnið á fyrsta stigs námskeiðinu efni sem ég þekkti þegar.  Ég var líka mjög heppin að kennarinn minn skuli hafa tekið eftir því og boðið mér að fylgst með annars stigs námskeiðinu líka. Það var mjög gott að æfa mig í samtali. Þegar ég byrjaði í september síðastliðnum hafði ég aðeins ætlað að stunda tungumálanámið í eitt ár vegna þess að ég hélt að Covid myndi leysast eftir eitt ár og ég gæti ekki haldið áfram. Þegar þetta gerðist breyttist ég úr fullu starfi yfir í hlutastarf í vinnunni og var bæði á fyrsta stigi og öðru stigi á haustönn en í janúar bætti ég líka við námskeiði um íslenska tónlist. Það var yndislegt! Það hjálpaði að ég var líka með yndislegan kennara.

Nú ég ætla að taka annars stigs námskeið í skólaárinu 2021/2022, að þessu sinni til einkunnar. En námskeiðinu lauk í apríl og nýja önnin byrjar ekki fyrr en í september.  Svo ég vil stunda mikið nám í sumar, svo ég gleymi ekki neinu, og kannski jafnvel læra meira áður en annars stigs námskeiðið byrjar. Ég veit að ég þarf að nota tungumálið í samhengi til að muna það, svo það er skynsamlegt að stofna dagbók. Ég hef verið með verki í höndunum undanfarið þegar ég skrifa, svo það er auðveldara að vélrita í tölvuna í staðinn. Ég get líka beðið íslenskumælandi vini mína um að lesa skrif mín og gagnrýna málfræði mína og orðaval.

Ég held að þetta sé nóg fyrir bili. Ég á dásamlegan lítinn íslenskan fjárhundshvolp sem heitir Lundi en hann vill að ég hendi bolta fyrir sig.  Hann ALLTAF vill að ég hendi bolta fyrir sig. Hann er hundurinn fremst (á myndinn). Fyrir aftan hann er Eisa, norski elghunurdinn minn. 

My original entry, before a friend who is fluent in Icelandic reviewed it for me:

 Ég heiti Karla, en ég vil frekar að heita Rúna.  Það er nafnið mitt á nokkrar staðar... SCAið, í íslenskutíman mín, svo þú getur heita mig Rúna.

 Ég er nemandi í hlutastarfi á University of Manitoba, í Winnipeg, Manítóba, Kanada, í Deild Íslenskrar Túngu og Bókmennta. En, ég bý ekki á Winnipeg.  Ég bý í norðaustur Bresku Kólumbiú.  Ég var mjög heppinn að vegna Covid-19 var öllum háskólanámskeiðum breytt í netform fyrir skólaárið 2020/2021. Eg var líka heppinn að ég fékk skólaspjöldin mitt frá bæði háskolunum mínum fyrir lokafrestinn.

Þegar skólinn byrjaði í september 2020, var ég búin að læra íslensku í tvö ár sjálfur. Þess vegna næstum allt efnið í stigi 1 bekknum var efni sem ég þekkti þegar.  Ég var líka mjög heppinn að kennarinn minn sjá það, og hann bauð mér að fylgst með stigi 2 bekknum líka. Það var mjög gott fyrir samtalsæfingar mínar. Þegar ég byrjaði í september síðastliðnum hafði ég aðeins ætlað að taka tungumálanámið í eitt ár vegna þess að ég hélt að Covid myndi leysast eftir eitt ár og ég myndi ekki geta haldið áfram. Þegar þetta gerðist breyttist ég úr fullu starfi í hlutastarf í vinnunni og var bæði á fyrsta stigi og öðru stigi á haustönn og í janúar bætti ég við námskeiði um íslenska tónlist líka. Það var yndislegt! Það hjálpaði að ég átti líka yndislegan kennara.

Núna ég ætla að taka stigi 2 kennslustundin í skólaárið 2020/2021, að þessu sinni fyrir einkunn. En kennslustundum lauk í apríl og nýja önnin byrjar ekki fyrr en í september.  Svo ég vil stunda mikið nám á sumrin, svo ég gleymi engu, og kannski jafnvel læra meira áður en annað stig byrjar. Ég veit að ég þarf að nota tungumálið í samhengi til að muna það, svo það er skynsamlegt að stofna dagbók. Ég hef verið með verki í höndunum undanfarið þegar ég skrifa, svo það er auðveldara að slá á tölvuna í staðinn. Ég get líka beðið íslenskumælandi vini mína um að lesa skrif mín og gagnrýna málfræði mína og orðaval.

Ég held að það er nóg fyrir núna. Ég á dásamlegur lítill íslenskan fjárhundur hvolpur sem heitir Lundi, og hann vill að ég hendi bolta fyrir sig.  Hann ALLTAF vill að ég hendi bolta fyrir sig. Hann er hundurinn fyrir framan. Fyrir aftan hann er norski elghundinn Ása minn.