stormur

Vonandi, í dag var síðastur dagurinn af þessi hitabylgja.  Á eftirmiðdagurinn, það var mjög heitt -  um 35 stiga hiti, en núna það er 21 stiga hiti. það er líka þrumuveður. Ég opnaði alla gluggana í húsið mitt að láta ferskt, svalt loftið koma inn.  Þegar ég vakna á morgun, vonandi ég að húsið mitt mun vera miklu minna mollulegt. Á morgun er fyrsta júlí, sem er Kanada dagurinn hérna, og þarf ég ekki að vinna.  Undanfarna fjóra daga höfum ég og hundarnir mínir verið niðri til að forðast hitann. Það mun vera gott að sofa aftur í alvöru rúmi, í stað þess að vera á loftdýnu.

Á morgun ætla ég að taka til, að þvó þvott, og saumur. Ég byrjaði að sauma nýjan kjól fyrir mig í dag, og vonandi ég að klára það á morgun. Hann er mjög krúttlegur, með bjarta liti og köflóttur mynstur. 

leiðindi

Í dag, ég er mjög leiðin. Mér leiddist mjög?  Ég er ekki viss.  Ég hald að "mér leiddist mjög" sé rétt.  Ég leit upp "correct" í orðabók, af því að ég var ekki viss af "rétt" var rétt orðið, og þar stóð "sé rétt".  Ég veit að "sé" er viðtengurháttur, en veit ég ekki enn hvernig að nota viðtengurháttur. Vá.  Þessi málsgrein er mjög „meta“.

Svona... ég er mjög pirruð í dag líka. Þetta er vegna geðheilsu minnar. Geðheilsufar mitt hefur farið upp og niður eins og jójó undanfarið.  Að lokum leiðist mér. En þetta er vegna ADHD míns. Ég get ekki einbeitt mér að neinu nema það sé mjög áhugavert fyrir mig og einmitt núna er það eina sem er áhugavert fyrir mig að tala við fólk. Svo ég býst við að ég sé líka einmana. Það eru aðeins fáir sem ég vil virkilega ræða við og þeir eru allir annað hvort ófáanlegir eða vilja ekki tala við mig. (eða að minnsta kosti geri ég ráð fyrir að þeir geri það ekki.) 

Ég lét þetta óklárað, en ég vil ekki eyða því, svo ég ætla bara að birta það eins og það er.

á tannleiknirinn

 Í dag, fór ég til tannlæknirinn.  Það var ekki skemmtilegt.  Ég var með fimm tönnur sem þurfti fyllingum. Ég er ekki viss um að mér líki við nýja tannlækninn minn. Næsta mánuði, mun ég fara til munnskurðlæknis og láta fjarlægja tvær endajaxlar. Ég hlakkar til þetta, en ég er ekki hlakkar til líka. Það verður virkilega gaman að losna við þessar tennur, því ein þeirra veldur mér áfram slæmum eyrnaverkum, en ég vil heldur ekki fara í gegnum ferlið við að láta draga þá.

Í dag er líka þriðji dagur hitabylgjunnar hér. Veðrið er mjög hætt, það var 39 stig híti á því hætasta.  Veðurþjónustan sagði að dagurinn í dag yrði heitastur og það ætti ekki að vera eins heitt á morgun. Það eru líka líkur á þrumuveðri á morgun. Fimmtudagurinn ætti að vera miklu svalari, með rigningu.  Ég hlakka til það.  

Ég hef verið að hlusta á hlaðvörp á íslensku nýlega. Það er að hjálpa mér mikið með hljóðskilning minn.  

Núna ætla ég að vökva plönturnar mínar og gefa hundunum mínum hvíld fyrir háttatími, svo þetta er allt í dag.

sunnudagur, tuttugasti júni, tvö þúsund tuttugu og eitt

Ég vissi ekki hvað átti að kalla þessa færslu, svo ég ákvað bara að nota dagsetningu í staðinn. Ég þarf að æfa að skrifa dagsetningar einhvern veginn.  

Helgin hjá mér var skrýtin.  Ég hef verið í basli með andlega heilsu mína að undanförnu.  Þetta er nokkuð eðlilegt fyrir mig en það hefur verið verra undanfarið vegna Covid.  Við maðurinn minn búum langt frá fjölskyldum okkar og vinum, og hann fór í vinnuferð á þriðjudaginn. Svo það erum bara ég og hundarnir mínir hérna (jæja, og kettirnir líka, en þeir hafa ekki mikil samskipti við mig). Vinnan veitir mér ekki mikið félagslegt samband og ég er mjög einmana.

Á föstudagur var erfitt, í gærdagurinn byrjaði ekki skemmtilega en var allt í lagi seinna, og dagurinn í dag var besti dagur af helginni mínni. Í dag mætti ég í yndislega guðsþjónustu á Zoom um morguninn.  Ég held að "guðþjónusta" sé ekki rétta orðið fyrir þessi kirkja vegna þess að hún er únitara-úníversalistakirkja og ég held að ég hafi ekki heyrt orðið "Guð" notað einu sinni á meðan ég var viðstödd.  Það er svona kirkja hjá mér.  Ég er reyndar trúleysingi og heiðin (eða á ensku - "atheopagan" eða "atheoheathen"), en ég elska samfélagstilfinninguna í þessari kirkju.  Þegar ég og maðurinn minn bjuggum á New Westminster, áður en við giftum okkar fyrir níu árum, vildi ég að fara í UU-kirkju á Vancouver, en ferðin var allt of löng. Þá fluttum við hingað, og fólkið í þessum bæ er allt of trúað til að hafa UU-kirkju. Hún væri ekki nógu evangelísk. (ojjjjj!) En alveg eins og skólinn minn, kirkjur sem hafa einhverja greind eða vit hafa allar farið á netið.  Ég á tvo vini sem mæta í þessa kirkju - annar er íslenskukennarinn minn (hann er líka tónlistarstjóri þeirra) og hinn er vinkona sem ég kynntist á Facebook vegna þess að við erum bæði í SCA og vinnum lampavinnu. Sú síðarnefnda er manneskjan sem sagði mér frá íslenskunáminu í háskólanum í Manitoba, vegna þess að hún þekkti þann fyrrnefnda úr kirkjunni (og SCA).  Maðurinn minn og ég ætlum að flytja til Winnipeg, vonandi á næsta ári, og þá get ég farið í kirkjuna í eigin persónu. Ég gæti jafnvel gengið í kórinn.

Eftir kirkju vann ég húsverk og þvoði þvott og fór svo með hundana í hundagarðinn. Það var allt of heitt úti svo við vorum aðeins í klukkutíma. Svo keypti ég ís handa mér og hundunum og þeir voru mjög ánægðir. Heppnir hvolpar!

Eftir að við vorum komin heim úr garðinum sinnti ég miklu fleiri störfum. Eftir að við komum heim úr garðinum sinnti ég miklu fleiri störfum. Svo grillaði ég bestu steikina í kvöldmatinn minn og nú er kominn háttatími því ég orðin mjög þreytt.  Góða nótt!

My original entry, prior to a fluent Icelandic speaker reviewing it for me:

Ég vissi ekki hvað að heita þessi færsla, svo ákvað ég bara að nota dagsetning í staðinn. Ég þarf að æla að skrifa dagsetningar einhvern veginn.  

Helgin mín var skrýtin.  Ég hef verið í basli með andlega heilsu mína að undanförnu.  Þetta er nokkuð eðlilegt fyrir mig en það hefur verið verra undanfarið vegna Covid.  Maðurinn minn og ég búum langt frá fjölskyldunum og vinunum okkar, og hann fór á vinnuferð á þriðjudagur. Svo það er bara ég og hundurnar mínir hérna (jæja, og kettirnir líka, en þeir hafa ekki mikil samskipti við mig). Vinnan veitir mér ekki mikið félagslegt samband og ég er mjög einmana.

Föstudagur var erfitt, í gær byrjaði ekki skemmtilegt en var allt í lagi seinna, og í dag var besta dagur af helgin mín. Í dag, ég mætti í yndislega guðsþjónustu á Zoom á morgnana.  Ég held að "guðþjónusta er ekki rétt orð fyrir þessi kirkja, þess vegna það er Unitarian Universalist kirkja, og ég held að ég hafi ekki heyrt orðið guð notað einu sinni enn síðan ég hef verið viðstaddur.  Það er svona kirkja hjá mér.  Ég er raunverulega trúleysingi heiðinn (eða á ensku - "atheopagan" eða "atheoheathen"), en ég elska samfélagsskynið í þessari kirkju.  Þegar ég og maðurinn minn bjuggum á New Westminster, áður en við giftum okkar fyrir níu árum, ég vildi að fara á UU kirkju á Vancouver, en ferðin var allt of löng. Þá við fluttum til hérna, og þessi bær er allt of trúaður til að hafa UU kirkju. Það væri ekki nógu evangelískt. (ojjjjj!) En alveg eins og skólann minn, kirkjur sem hafa einhverja greind eða vit hafa allar farið á netið.  Ég á tvo vini sem mæta í þessa kirkju - annar er íslenskukennarinn minn (hann er líka tónlistarstjóri þeirra) og hinn er vinur sem ég kynntist á Facebook vegna þess að við erum bæði í SCA og vinnum lampavinnu. Síðarnefnda er manneskjan sem sagði mér frá íslensku náminu í háskólanum í Manitoba, vegna þess að hún þekkti það fyrra frá kirkjunni (og SCA).  Maðurinn minn og ég ætlum að flytja til Winnipeg, líklega vonandi á næsta ári, og þá ég geti farið á kirkjuna persónulega. Ég gæti jafnvel gengið í kórinn.

Eftir kirkju vann ég húsverk og þvott og fór svo með hundana í hundagarðinn. Það var allt of heitt úti svo við gistum aðeins í klukkutíma. Svo keypti ég ís handa mér og hundunum og þeir voru mjög ánægðir. Heppnir hvolpar!

Eftir að við komum heim úr garðinum sinnti ég miklu fleiri störfum. Eftir að við komum heim úr garðinum sinnti ég miklu fleiri störfum. Svo grillaði ég bestu steikina í kvöldmatinn minn og nú er kominn háttatími því ég er mjög þreytt.  Góða nótt!

Velkomin í dagbókina mína

 Ég heiti Karla, en ég vil frekar heita Rúna.  Það er nafnið mitt á nokkrum stöðum... SCAið, í íslenskutímanum mínum, svo þú getur kallað mig Rúnu.

 Ég er nemi í hlutastarfi á Háskólanum í Manitoba, í Winnipeg, Manítóba, Kanada, í deild íslenskrar túngu og bókmennta. En, ég bý ekki í Winnipeg.  Ég bý í norðaustur-Bresku-Kólumbiú.  Ég var mjög heppin að vegna Covid-19 var öllum háskólanámskeiðum breytt í netform fyrir skólaárið 2020/2021. Eg var líka heppin að ég fékk skólaspjöldin mitt frá báðum háskólunum mínum fyrir lokafrestinn.

Þegar skólinn byrjaði í september 2020 var ég búin að læra íslensku í tvö ár upp á eigin spýtur. Þess vegna var næstum allt efnið á fyrsta stigs námskeiðinu efni sem ég þekkti þegar.  Ég var líka mjög heppin að kennarinn minn skuli hafa tekið eftir því og boðið mér að fylgst með annars stigs námskeiðinu líka. Það var mjög gott að æfa mig í samtali. Þegar ég byrjaði í september síðastliðnum hafði ég aðeins ætlað að stunda tungumálanámið í eitt ár vegna þess að ég hélt að Covid myndi leysast eftir eitt ár og ég gæti ekki haldið áfram. Þegar þetta gerðist breyttist ég úr fullu starfi yfir í hlutastarf í vinnunni og var bæði á fyrsta stigi og öðru stigi á haustönn en í janúar bætti ég líka við námskeiði um íslenska tónlist. Það var yndislegt! Það hjálpaði að ég var líka með yndislegan kennara.

Nú ég ætla að taka annars stigs námskeið í skólaárinu 2021/2022, að þessu sinni til einkunnar. En námskeiðinu lauk í apríl og nýja önnin byrjar ekki fyrr en í september.  Svo ég vil stunda mikið nám í sumar, svo ég gleymi ekki neinu, og kannski jafnvel læra meira áður en annars stigs námskeiðið byrjar. Ég veit að ég þarf að nota tungumálið í samhengi til að muna það, svo það er skynsamlegt að stofna dagbók. Ég hef verið með verki í höndunum undanfarið þegar ég skrifa, svo það er auðveldara að vélrita í tölvuna í staðinn. Ég get líka beðið íslenskumælandi vini mína um að lesa skrif mín og gagnrýna málfræði mína og orðaval.

Ég held að þetta sé nóg fyrir bili. Ég á dásamlegan lítinn íslenskan fjárhundshvolp sem heitir Lundi en hann vill að ég hendi bolta fyrir sig.  Hann ALLTAF vill að ég hendi bolta fyrir sig. Hann er hundurinn fremst (á myndinn). Fyrir aftan hann er Eisa, norski elghunurdinn minn. 

My original entry, before a friend who is fluent in Icelandic reviewed it for me:

 Ég heiti Karla, en ég vil frekar að heita Rúna.  Það er nafnið mitt á nokkrar staðar... SCAið, í íslenskutíman mín, svo þú getur heita mig Rúna.

 Ég er nemandi í hlutastarfi á University of Manitoba, í Winnipeg, Manítóba, Kanada, í Deild Íslenskrar Túngu og Bókmennta. En, ég bý ekki á Winnipeg.  Ég bý í norðaustur Bresku Kólumbiú.  Ég var mjög heppinn að vegna Covid-19 var öllum háskólanámskeiðum breytt í netform fyrir skólaárið 2020/2021. Eg var líka heppinn að ég fékk skólaspjöldin mitt frá bæði háskolunum mínum fyrir lokafrestinn.

Þegar skólinn byrjaði í september 2020, var ég búin að læra íslensku í tvö ár sjálfur. Þess vegna næstum allt efnið í stigi 1 bekknum var efni sem ég þekkti þegar.  Ég var líka mjög heppinn að kennarinn minn sjá það, og hann bauð mér að fylgst með stigi 2 bekknum líka. Það var mjög gott fyrir samtalsæfingar mínar. Þegar ég byrjaði í september síðastliðnum hafði ég aðeins ætlað að taka tungumálanámið í eitt ár vegna þess að ég hélt að Covid myndi leysast eftir eitt ár og ég myndi ekki geta haldið áfram. Þegar þetta gerðist breyttist ég úr fullu starfi í hlutastarf í vinnunni og var bæði á fyrsta stigi og öðru stigi á haustönn og í janúar bætti ég við námskeiði um íslenska tónlist líka. Það var yndislegt! Það hjálpaði að ég átti líka yndislegan kennara.

Núna ég ætla að taka stigi 2 kennslustundin í skólaárið 2020/2021, að þessu sinni fyrir einkunn. En kennslustundum lauk í apríl og nýja önnin byrjar ekki fyrr en í september.  Svo ég vil stunda mikið nám á sumrin, svo ég gleymi engu, og kannski jafnvel læra meira áður en annað stig byrjar. Ég veit að ég þarf að nota tungumálið í samhengi til að muna það, svo það er skynsamlegt að stofna dagbók. Ég hef verið með verki í höndunum undanfarið þegar ég skrifa, svo það er auðveldara að slá á tölvuna í staðinn. Ég get líka beðið íslenskumælandi vini mína um að lesa skrif mín og gagnrýna málfræði mína og orðaval.

Ég held að það er nóg fyrir núna. Ég á dásamlegur lítill íslenskan fjárhundur hvolpur sem heitir Lundi, og hann vill að ég hendi bolta fyrir sig.  Hann ALLTAF vill að ég hendi bolta fyrir sig. Hann er hundurinn fyrir framan. Fyrir aftan hann er norski elghundinn Ása minn.